Άρθρο 219
Ενεργητική και Παθητική νομιμοποίηση
"1. Προς άσκηση ανακοπής νομιμοποιείται εκείνος που έχει άμεσο, προσωπικό και ενεστώς έννομο συμφέρον ή στον οποίο αναγνωρίζεται τέτοιο δικαίωμα από ειδική διάταξη νόμου."
*** Η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 30
Ν.3659/2008,ΦΕΚ Α 77/7.5.2008.ΠΡΟΣΟΧΗ: Εναρξη ισχύος από 8/6/2008.
2. Η ανακοπή στρέφεται :
α) Στις Περιπτώσεις α`, β`, γ` και δ` της παρ. 1, καθώς και στην περίπτωση β` της παρ. 2 του άρθρου 217 : κατά του Δημοσίου, το οποίο εκπροσωπείται από τον προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ή του τελωνείου που επισπεύδει την εκτέλεση, στον οποίο και επιδίδεται η ανακοπή. Ειδικώς, στην περίπτωση δ` της παρ. 1 του άρθρου 217, η ανακοπή κοινοποιείται, με ποινή απαραδέκτου, και στον αρμόδιο για τον πλειστηριασμό υπάλληλο, καθώς και στον υπερθεματιστή.
β) Στην περίπτωση ε` της παρ. 1 του άρθρου 217 : κατά του επισπεύδοντος την εκτέλεση Δημοσίου, το οποίο εκπροσωπείτια από τον προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ή του τελωνείου που επισπεύδει την εκτέλεση.
"Στην περίπτωση αυτή, η ανακοπή κοινοποιείται, με ποινή απαραδέκτου, στον δανειστή του οποίου προσβάλλεται η κατάταξη." «και στον αρμόδιο υπάλληλο του πλειστηριασμού, ενώ,».
*** Το δεύτερο εδάφιο της περ.β` αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 67 παρ.1 Ν.3900/2010,ΦΕΚ Α 213/17.12.2010.`Εναρξη ισχύος από 1.1.2011.
*** Η φράση «και στον αρμόδιο υπάλληλο του πλειστηριασμού, ενώ,» προστέθηκε στο τέλος του δευτέρου εδαφίου της περ.β ́με το άρθρο 6 παρ.7 ν.4038/2012, ΦΕΚ Α 14/2.2.2012.
γ) Στην περίπτωση α` της παρ. 2 του άρθρου 217 : κατά του τρίτου, στα χέρια του οποίου επιβάλλεται η κατάσχεση.