Ν 702/1977: ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ-ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ κλπ.-Δικονομία, Αρμοδιότ.ΣτΕ κλπ.
***ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ:Περί της ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ή μη της διάταξης του άρθρου 5Α του παρόντος νόμου, βλέπε σχετκά στην απόφαση υπ` αριθμ. 1405/2018 ΣΤΕ.
Αρθρον 5.
"1. Με την επιφύλαξη των οριζομένων στο άρθρο 5Α, σε έφεση ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας υπόκεινται οι οριστικές αποφάσεις των διοικητικών εφετείων που εκδίδονται κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 1 του παρόντος νόμου επί αιτήσεως ακυρώσεως ή τριτανακοπής".
*** Η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρ.2 Ν.2944/2001,ΦΕΚ Α 222/8.10.2001.
2. Εφεσιν δύναται να ασκήσουν εντός εξηκονθημέρου προθεσμίας αρχομένης από της επομένης της επιμελεία του διαδίκου κοινοποιήσεως της αποφάσεως, πάντως δε εντός έτους από της δημοσιεύσεως αυτής, οι κατά την πρωτόδικον ακυρωτικήν δίκην διάδικοι
*** ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Περί της ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ της διάταξης της παρ.2 του άρθρου 5 του παρόντος νόμου βλέπε σχετικά στην υπ` αριθμ. 369/2010 απόφαση ΣΤΕ.
3. Δευτέρα έφεσις παρά του αυτού διαδίκου κατά την αυτής αποφάσεως, ως προς το αυτό ή άλλο κεφάλαιον, δεν επιτρέπεται. Ωσαύτως αποκλείεται η άσκησις αντεφέσεως.
4. Το δικόγραφον της εφέσεως πρέπει να περιέχη, εκτός των στοιχείων παντός δικογράφου, μνείαν της προσβαλλομένης αποφάσεως, σαφείς και συγκεκριμένους λόγους εφέσεως και αίτημα.
5. Η έφεσις ασκείται διά καταθέσεως του δικογράφου εις την γραμματείαν του εκδόντος την εκκαλουμένην απόφασιν δικαστηρίου. Περί της καταθέσεως συντάσσεται έκθεσις εις ίδιον βιβλίον, υπογραφομένη και υπό του καταθέτοντος. Η έφεσις διαβιβάζεται αμελλητί μετά του οικείου φακέλου μερίμνη του Γραμματέως, εις το Συμβούλιον της Επικρατείας.
6. Η προθεσμία προς άσκησιν εφέσεως και η άσκησις του ενδίκου τούτου μέσου δεν επάγονται αναστολήν της εκτελέσεως της πρωτοδίκου αποφάσεως.
7. Πρόσθετοι λόγοι εφέσεως υποβάλλονται μόνον δι`ιδίου δικογράφου, κατατιθεμένου εν πρωτοτύπω εις την Γραμματείαν του Συμβουλίου της Επικρατείας και κοινοποιουμένου, επί ποινή απαραδέκτου, δέκα πέντε τουλάχιστον πλήρεις ημέρας προ της συζητήσεως επιμελεία του εκκαλούντος, προς τον εφεσίβλητον. Η παρ. 6 του άρθρου 21 του Ν.Δ. 170/1973 έχει και εν προκειμένω εφαρμογήν.
8. Εις την κατ` έφεσιν δίκην επιτρέπεται η το πρώτον άσκησις παρεμβάσεως.
9. Η έφεσις αναφέρεται αποκλειστικώς εις σφάλματα της πρωτοδίκου αποφάσεως. Εάν ευρεθή βάσιμος λόγος εφέσεως η εκκαλουμένη απόφασις εξαφανίζεται και το Συμβούλιον της Επικρατείας δικάζει επί της
αιτήσεως ακυρώσεως. Εάν το Συμβούλιον της Επικρατείας, κρίνη απορριπτέαν αίτησιν ακυρώσεως, η οποία είχε γίνη δεκτή υπό του διοικητικού εφετείου, αναβιοί αναδρομικώς από της εκδόσεως της η διά της πρωτοδίκου αποφάσεως ακυρωθείσα πράξις.
10. Επί εφέσεως δύναται να χορηγηθή κατά το άρθρον 52 του Ν.Δ. 170/1973 αναστολή εκτελέσεως της προσβληθείσης επί ακυρώσει διοικητικής πράξεως.
11. Επί εφέσεως εφαρμόζονται αναλόγως κατά τα λοιπά αι αφορώσαι εις το ένδικον μέσον της αιτήσεως ακυρώσεως διατάξεις του Ν.Δ. 170/1973, ως εκάστοτε, ισχύουν.